طراحي سيستم نورپردازي مناسب براي مواد غذايي نيمه شفاف با استفاده از توصيف گرهاي ماتريس هم-وقوعي
طراحي يك سامانه ماشين بينايي بايستي به گونه اي باشد كه كمترين عمليات پردازش تصوير را در پي داشته باشد. در اين راستا نخستين گام انتخاب يك سيستم نورپردازي مناسب است. در اين پژوهش روش هاي مختلف نورپردازي در ماشين بينايي براي مواد غذايي نيمه شفاف و نيمه جامد بررسي گرديد (نمونه مورد آزمايش عسل بوده است). چهار روش نورپردازي كه عمدتا در ماشين بينايي استفاده مي شوند به كار برده شد شامل: نورپردازي از زير، نورپردازي زمينه تيره (دارك فيلد 90 درجه و دارك فيلد 45 درجه )، نورپردازي زمينه روشن، و نورپردازي پخش شده. انتخاب بهترين روش نورپردازي با استفاده از محاسبه توصيف گرهاي ماتريس هم-وقوعي شامل انرژي، تباين، همگني و همبستگي انجام شد. نتايج نشان داد كه دو نوع نورپردازي زمينه تيره و زمينه روشن، براي مايعات نيمه شفاف به دليل ايجاد انعكاس و در نتيجه توليد يك سطح با شدت غيريكنواخت مناسب نمي باشند. نورپردازي پخش شده و نورپردازي از زير تصاويري توليد كردند كه توصيف گرهاي ماتريس هم-وقوعي آن ها به ترتيب براي انرژي، همگني و كنتراست عبارت اند از 0،1،1 و مقدار همبستگي نيز تعريف نشده است. نورپردازي پخش شده، يك محفظه با نوردهي بسيارخوب ايجاد مي كند اما در كناره هاي ظرف حاوي نمونه مقداري انعكاس ديده مي شود. نورپردازي از زير يك سطح كاملا يكنواخت و بدون هيچ گونه انعكاس توليد مي كند. بنابراين در زمان نياز به توليد شدت يكنواخت در كل سطح نمونه بهتر است از اين روش استفاده شود.