همه چیز درباره آدامس

در قدیم آدامس را از صمغ کنار، صنوبر، ون (سقز) و ... تهیه و با جویدن آن دهان را خنک و خوشبو و دندان ها را تمیز می کردند.

با گذشت زمان ترکیباتی چون شکر، اسانس، مواد رنگ دهنده و افزودنی هایی چون مواد نرم کننده، سفیدکننده، جلا دهنده و نگه​دارنده به صمغ های گیاهی افزوده و آدامس های امروزی متولد شد البته باید بدانید برخی از آدامس های جدیدی که این روزها در بازار عرضه می شود از جنس صمغ درختان نیست.

به دلیل آن که صمغ های گیاهی بسیار گرانند استفاده از آن برای تولید انبوه صرفه اقتصادی نداشته و برخی تولیدکنندگان پلیمرهای پلاستیکی، پارافین و موم زنبور عسل را جایگزین این صمغ ها می کنند.

آدامس های بادکنکی، محبوب کودکان

این آدامس ها قوام سفت و محکمی دارد و بیشتر کودکان برای باد کردن و تولید حباب از آن استفاده می کنند. اغلب این آدامس ها صورتی رنگ بوده، طعم بخصوصی دارد و در مقایسه با آدامس های معمولی چسبناک تر است و به دلیل الاستیسیته (قدرت کش​سانی) از صمغ بیشتری در آن استفاده می شود.

قوام سفت این آدامس ها موجب می شود که حین فشرده شدن میان دندان ها و تولید حباب، فشار مضاعفی به فک وارد شده و باعث آزردگی و درد مفصل آن شود.

از سوی دیگر با تحریک ترشح بیش از حد غدد بزاق به طور کاذب منجر به کاهش حس تشنگی در کودکان می شود بنابراین کودکان را از مصرف مداوم این نوع جویدنی بر حذر دارید.

آدامس دارچینی، رفع کننده بوی بد دهان

درصدی از بوی بد دهان ناشی از عفونت سینوزیتی و گرسنگی است. هنگام گرسنگی گازهای بدبوی حاصل از تخمیر مواد غذایی از معده خارج و در داخل محفظه دهان جمع شده و باعث ایجاد بوی بد دهان می شود.

محققان دریافته اند که نعنا و دارچین دو طعم دهنده ای است که به علت خاصیت قوی ضدباکتریایی، باکتری های مولد گازهای بدبو را نابود کرده و با تاثیر بر پرزهای چشایی احساس خنک و خوشایندی را در مصرف کننده ایجاد می کند.

اما خوب است بدانید دارچین به دلیل طعم تند و تیزی که دارد در برخی افراد به خصوص کودکان موجب ایجاد حساسیت های دهانی شده و مخاط دهان را دچار سوختگی، قرمزی و آفت می کند. با قطع مصرف آدامس دارچینی این علائم التیام می یابد.

آدامس های بدون قند

این آدامس ها برخلاف نامشان بدون مواد قندی نیست. در ترکیب آنها قندهای ضعیف شده طبیعی چون ایزومالت، زایلیتول ، سوربیتول ، مانیتول و همچنین قندهای مصنوعی چون آسپارتام و آسه سولفام پتاسیم جایگزین شکر شده است.

در میان قندهای ضعیف شده، زایلیتول بهترین شیرین کننده ای است که توسط باکتری های دهانی تجزیه و تخمیر نشده و به دلیل عدم ایجاد اسید باعث پوسیدگی و برداشت کلسیم و فسفات از دندان نمی شود. سرعت جذب این قند در بدن پایین بوده و برای جذب نیازی به انسولین ندارد.

تحقیقات نشان داده است اگر کودکان جویدن آدامس های بدون قند را یک سال قبل از رویش اولین دندان دائمی آغاز کنند میزان پوسیدگی دندان هایشان به طور چشمگیری کاهش خواهد یافت.

همچنین مصرف مداوم و طولانی مدت آدامس های حاوی قندهای مصنوعی چون آسپارتام و ...، فسفر را از مغز، کلسیم را از استخوان ها و دندان ها، سدیم را از عضلات و اکسیژن را از معده گرفته و برای سلامتی مضر است.

مصرف بیش از حد آدامس های حاوی قند طبیعی ضعیف شده نیز خاصیت ملینی داشته و می تواند فرد را دچار اسهال کند. به یاد داشته باشید بیماران دیابتی تمامی محصولات بدون قند را باید تحت نظر پزشک مربوطه مصرف کنند.

آدامس فلورایددار

فلوراید در ترکیب اغلب آدامس های بدون قند وجود دارد. این عنصر با استحکام مینای دندان آن را برابر پوسیدگی مقاوم کرده و تا حدود زیادی از میزان باکتری های تخمیرکننده دهان می کاهد.

آدامس نیکوتین دار، مخصوص افراد سیگاری

آدامس های نیکوتین دار شکلی از دارو بوده و به آدامس های ترک سیگار معروفند. این آدامس ها مخصوص افراد سیگاری در حال ترک بوده و برای کودکان، افراد غیرسیگاری و زنان حامله و شیرده منع مصرف دارد. جویدن این آدامس ها با انواع معمولی آن متفاوت است.

آدامس های نیکوتین دار باید به گونه ای جویده شوند که طعم آن به طور کامل احساس شود. سپس در ناحیه لثه و گونه بدون حرکت قرار گیرند.

در این حالت نیکوتین آزاد شده از آدامس به آرامی از طریق مخاط دهان جذب و موجب آرامش فرد می شود. وقتی نیکوتین کامل جذب شود طعم آدامس کمتر احساس شده و باید دوباره جویدن تکرار شود.

این آدامس ها تا حدودی خاصیت سفیدکنندگی داشته و جرم و لک دندان را برطرف می کند. اما باید بدانید مصرف زیاد آدامس های حاوی مواد سفیدکننده باعث ساییدگی شدید مینای دندان شده و به گسترش پوسیدگی دندان ها کمک می کند. آدامس های نیکوتین دار باید تحت نظر پزشک مربوطه مصرف شود.

آدامست را قورت نده!

به کودکان خود آموزش دهید که با دهان بسته آدامس جویده و طی جویدن، آدامس را از داخل دهان بیرون نکشند و آن را قورت ندهند.

بسیاری از کودکان پس از اتمام طعم شیرین و اسانس میوه ای آدامس، آن را قورت داده و موجب نگرانی والدین خود می شوند اما باید بدانید برخلاف باور عمومی بلعیدن آدامس باعث چسبندگی معده و روده و عدم دفع نمی شود.

صمغ آدامس یک ترکیب غیرقابل هضمی است که از دستگاه گوارش بدون هیچگونه تغییری عبور کرده و در نهایت پس از چند روز دفع می شود البته در کودکانی که به طور همزمان چندین آدامس را بلعیده باشند احتمال انسداد دستگاه گوارش وجود دارد.

خطر دیگر، ورود یا پرش این جویدنی به مجرای نای خردسالانی است که بخوبی قادر به کنترل مجاری تنفسی و بلعی خود نیستند

ادویه های مفید برای پیشگیری از سرطان

متخصصان هندی تاکید دارند که بیشتر ادویه ها به دلیل دارا بودن خواص درمانی مفید و موثر باید به رژیم غذایی روزانه، افزوده شوند.

ترکیبات شفابخش موجود در ادویه ها و چاشنی ها از بدن در برابر سموم، باکتری ها و ویروس ها، حفاظت می کنند.

بنابر گزارش تاپ هلت ریسورس، دکتر بی . نیرانجان نائیک، مشاور ارشد انکوژی و جراح و متخصص ارشد تغذیه بالینی در یک مقاله جدید فهرست ادویه هایی را که بیشترین خاصیت ضدسرطانی را دارند ارائه کرده و معتقد است افزودن این چاشنی ها به رژیم غذایی روزانه ضروری است. این ادویه ها عبارتند از:

زردچوبه

که به دلیل دارا بودن ماده مفید کورکومین از رشد سلول های سرطانی پروستات، ملانوم، سرطان سینه، تومور مغزی، سرطان لوزالمعده و سرطان خون جلوگیری می کند.

رازیانه

که سرشار از فیتو ریزمغذی ها و آنتی اکسیدان های قوی است و از فعالیت سلول های سرطانی جلوگیری می کند.

زعفران

زعفران نیز منبع اصلی یک اسید طبیعی کاروتنوئید دی کربوکسی لیک موسوم به «کروستین» است که از ترکیبات مهم ضد سرطانی موجود در این چاشنی خوراکی است. این اسید نه تنها از رشد سرطان در بدن جلوگیری می کند بلکه هم چنین اندازه تومور سرطانی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

زیره

به عنوان ادویه ای برای کمک به دستگاه گوارش شناخته شده است. اما از سوی دیگر دانه های زیره علاوه بر خاصیت آنتی اکسیدانی بالا حاوی ماده ای موسوم به «تیمو کوئینون» هستند که این ماده نیز به نوبه خود تکثیر سلول هایی را در سرطان پروستات نقش دارند، کنترل می کند.

دارچین

از ادویه های بسیار مفید و پرخاصیت است به طوری که پزشکان معتقدند مصرف نصف قاشق چای خوری دارچین در روز سرطان را به طور کلی از شما دور می کند. دارچین یک نگهدارنده غذای طبیعی و منبع غنی از آهن و کلسیم است و در عین حال رشد تومورهای سرطانی را کاهش می دهد.

مرزنجوش

نیز از ادویه های مفید برای مقابله با سرطان پروستات است و خواص ضد میکروبی فوق العاده ای دارد. یک ماده فیتو شیمیایی موجود در این ادویه تحت عنوان «کیورستین» رشد سلول های ناقص و بیمار را در بدن محدود کرده و مانند داروی ضد سرطان عمل می کند.

فلفل قرمز

نیز یک ادویه پرخاصیت با خواص مسلم ضد سرطانی است اما البته از مصرف بی رویه آن باید پرهیز کرد. مطالعات نشان داده است ماده کاسپایسین موجود در فلفل قرمز سلول های سرطانی را تخریب می کند و اندازه تومورهای سرطان خون را به میزان چشمگیری کاهش می دهد.

زنجبیل

نیز خواص درمانی فوق العاده ای دارد از جمله اینکه کلسترول خون را پایین می آورد، متابولیسم بدن را بهبود می بخشد و به نابودی سلول های سرطانی کمک می کند.

علاوه بر موارد فوق سایر چاشنی ها و ادویه ها نظیر میخک، سیر، خردل، برگ های نعنا، سرکه و آووکادو نیز به نوبه خود خواص ضد سرطانی قابل توجهی دارند.

متخصصان تغذیه و سلامت در ادامه این مقاله چند عادت غذایی مفید برای مقابله با سرطان اشاره کرده اند که به قرار زیر است:

- حتما برنج قهوه ای را جایگزین برنج سفید کنید.

- نان سبوس دار را جایگزین نان سفید نمایید.

- به جای مصرف چیپس به عنوان میان وعده پاپ کورن بخورید.

- میوه های تازه را با پوست مصرف کنید.

- برای مقابله با التهاب در بدن اسیدهای چرب امگا -3 استفاده کنید.

- به جای روغن های معمولی گیاهی برای طبخ غذا از روغن زیتون استفاده نمایید.

- از مصرف غذاهای بسته بندی، آماده و سرخ شده پرهیز کنید.

- مصرف نمک فرآوری شده را کاهش دهید.

ماءالشعیر و دانستنی هایی که قبلا نمی دانستید

ماءالشعیر و دانستنی هایی که قبلا نمی دانستید.

بیشتر کارخانه‌های تولید ماءالشعیر، از عصاره مالت به عنوان ماده اصلی و پایه تولید محصولاتشان استفاده می‌کنند و اصلا بر اساس استاندارد، پایه تولید ماءالشعیر باید همین عصاره مالت باشد. برخی از کارخانه‌ها هم جوی کامل را از بازار خریداری می‌کنند و از آن مالت می‌گیرند و در تهیه محصولاتشان از مالتی که خودشان تولید کرده‌اند، استفاده می‌کنند. این کار از نظر طعم یا کیفیت مشکلی برای محصول به وجود نمی‌آورد اما متاسفانه ما در استاندارد خودمان یک بند مبنی بر اینکه ماءالشعیر از آب و شکر و مالت و... درست ‌شود، داشتیم و با استناد به همین قانون، برخی از کارخانه‌های آلمانی اقدام به تهیه یک نوع فرمول جدید در ساخت ماءالشعیر کردند.

آیا برخی ماءالشعیرهای موجود در بازار از اسانس آبجو تولید می‌شوند؟

تعدادی از کارخانه‌های تولید ماءالشعیر در اروپا برای تهیه محصولاتشان اقدام به استفاده از اسانس آبجو به جای خود مالت، جو یا عصاره مالت، کردند. بنابراین، محصولی که به دست مصرف‌کننده می‌رسید، ماءالشعیری بر پایه عصاره مالت نبود و فقط اسانسی از آبجو بود که با آب و شکر مخلوط شده بود. در حال حاضر، برخی کارخانه‌های داخلی نیز همین کار را می‌کنند و محصولاتشان را به جای عصاره مالت با اسانس تولید می‌کنند.

شاید این سوال برایتان پیش بیاید که آیا چنین محصولاتی هم مانند ماءالشعیرهایی بر پایه عصاره مالت، خواص ماءالشعیر را دارند؟ پاسخ به این سوال، منفی است. چون ماءالشعیرهایی که از اسانس آبجو تهیه می‌شوند به هیچ عنوان خاصیت ماءالشعیرهایی با پایه عصاره مالت را ندارند. البته ما معمولا در تمام محصولات وارداتی خود با مشکلات این چنینی مواجه نیستیم. برخی برندهای خارجی، محصولات استانداردی را به بازار مصرف ما می‌رسانند و به همین دلیل نمی‌توانیم برچسب اسانس بودن پایه تولید ماءالشعیرها را به تمام محصولات وارداتی بزنیم. چنین مشکلاتی، هم در برخی از برندهای داخلی و هم در برخی از برندهای خارجی رخ می‌دهند و نمی‌توان تمام کارخانه‌ها را در این‌باره، مسوول و متهم دانست.

آیا می‌توان ماءالشعیرهای اصل را تشخیص داد؟

شاید شما فکر کنید می‌توانید به‌سادگی و با خواندن برچسب مواد تشکیل‌دهنده، ماءالشعیری را که با اسانس تولید شده است از انواعی که با عصاره مالت تهیه شده‌اند، تشخیص دهید و از خریدن آنها خودداری کنید اما متاسفانه باید بگویم که در این مورد، سخت در اشتباه هستید. به دلیل اینکه کارخانه‌هایی که محصولاتشان را با اسانس تولید می‌کنند، در برچسب مواد تشکیل دهنده این نکته را درج نمی‌کنند و تشخیص اینکه برای تولید محصولی از اسانس استفاده شده یا مالت، فقط با آنالیز و آزمایش میسر است و این کار، کار افراد عادی نیست. البته این موضوع یکی دو سال است که در اداره استاندارد و اداره سلامت تغذیه مطرح شده و قرار است اقدام‌هایی برای معرفی محصولاتی با پایه مالت یا اسانس انجام شود تا مردم بتوانند هنگام خرید،‌ گزینه‌های مناسب‌تری را انتخاب کنند.

آیا ماءالشعیرهای خارجی الکل دارند؟

سوال دیگری که ذهن بسیاری از افراد را در مورد انواع ماءالشعیرهای خارجی به خود مشغول می‌کند، این است که آیا امکان تشکیل الکل به مرور زمان در محصولات خارجی وجود دارد یا خیر؟ معمولا میزان الکل در ماءالشعیرها باید صفر یا زیر نیم درصد باشد و ممکن است در برخی از محصولات در اثر آلودگی‌های ثانویه ناخواسته، ‌الکل بالای نیم درصد هم تولید شود اما همانطور که گفتم، این الکل در اثر آلودگی‌های ثانویه به‌وجود می‌آید و کارخانه‌های بزرگ و معتبر خارجی که محصولاتشان را به کشور ما وارد می‌کنند، معمولا چنین مشکلاتی را در تهیه و تولید ماءالشعیر ندارند و نگرانی‌ها در این مورد بی‌جا و بی‌مورد خواهد بود.

بد نیست بدانید که تا به حال روش‌های گوناگونی برای تولید صنعتی ماءالشعیر ارائه شده‌اند که از مهم‌ترین آنها، روش‌های الکل‌زدایی و تخمیر محدودشده است. در روش نخست، الکل پس از انجام تخمیر الکلی با شیوه تقطیر از بین می‌رود. این‌ روش از مرسوم‌ترین شیوه‌های تولید صنعتی ماءالشعیر است. در روش تخمیر محدودشده، تخمیر انجام می‌شود ولی به دلایلی که ممکن است مربوط به نوع مخمر مورد استفاده و به کارگیری شرایط خاص در تولید باشد، الکل تولید نمی‌شود.

تخمیر، طعم مناسب‌تری را در مقایسه با روش دیگر، به وجود می‌آورد. روش اخیر، یعنی حذف تخمیر از فرایند تولید ماءالشعیر، روش رایج کنونی در کشور ماست. کشورهای صادرکننده ماءالشعیر به ایران چون از قوانین بدون الکل بودن خوراکی‌های ما مطلع هستند، عملیات تخمیر در محصولاتشان را به گونه‌ای انجام می‌دهند که تحت هیچ شرایطی، الکل بیشتر از نیم درصد در ماءالشعیرشان تولید نشود. جالب است بدانید برخی از افراد فکر می‌کنند طعم تلخ ماءالشعیر به دلیل وجود الکل در آن است و هرچه ماءالشعیر تلخ‌تر باشد، الکل آن هم بیشتر است، اما در واقع، طعم تلخ ماءالشعیر مربوط به ترکیب‌های استخراج شده از رازک است و ربطی به الکل ندارد.

ماءالشعیری که ما در کشورمان می‌خوریم، اصلا آبجو نیست و در واقع یک نوشیدنی بر پایه مالت است اما چون ما در ایران نتوانسته‌ایم اسم دیگری برای این محصول بگذاریم به آن ماءالشعیر می‌گوییم!

خواص دارویی عسل

خواص دارویی عسل

از گذشته تا کنون از عسل در درمان بسیاری از بیماری‌ها استفاده شده است. مهمترین خاصیت عسل، ضد میکروب بودن آن است. در حالی که عسل یک ماده کاملاً خوراکی است و بایستی محیط خوبی برای پرورش میکروب‌ها باشد، ولیکن میکروب‌ها در معرض عسل نابود شده و اجساد آنها نیز به مرور از بین می‌رود. زیرا عسل حاوی آنتی بیوتیک و آنزیم دیاستاز است. در گذشته از این خاصیت عسل برای از بین بردن پینه‌های دست و پا سود می‌جستند.

عسل حاوی آنتی اکسیدان است، از این رو مصرف آن برای سلامت قلب و عروق مفید است. عسل به سلامت پوست کمک می‌کند و ضد پیری است.در قدیم هر دارویی را با عسل مخلوط می‌کردند، زیرا خاصیت بهبود بخشی داروها را چند برابر می‌کرده و امروزه هم از عسل در بسیاری از محصولات آرایشی و بهداشتی استفاده می‌کنند.

• از عسل در فرآورده‌های ضد سرفه بطور مستقیم و غیرمستقیم استفاده می‌شود. مزه مزه و غرغره شربت عسل برای برطرف کردن زخم‌های دهان و ورم گلو بسیار سودمند است. عسل ضد آسم است.

• عسل با اینکه بسیار شیرین است، برای دندان‌ها و لثه مضر نیست، بلکه لثه‌ها را سالم می‌سازد و دندان‌ها را سفید می‌کند.

• دستگاه گوارش را پاک می‌سازد و ضد اسهال است. در تحقیقات ثابت شده اثر بسیار مفیدی برعفونت‌های معده با هلیکو باکتر پیلوری دارد. از این رو ضد زخم معده و دستگاه گوارش است.

• عسل در درمان آب مروارید (کاتاراکت) مفید است.

• عسل بادشکن است و برای معالجه قولنج روده تجویز می‌شود و در مسمومیت‌های غذایی، دستگاه گوارش را پاک می‌سازد.

• دوست کبد و پادزهر است، پس در بیماری‌های کبدی مصرف آن مفید است.سکنجبینی که با عسل تهیه می‌شود، صفرابری اعلاست.

• سنگ‌های کلیه و مثانه را از بین می‌برد. برای این منظور عسل را با کندر باید مصرف کرد.

• عسل خواب آور است و به مبتلایان به بیماری کم خوابی توصیه می‌شود که قبل از خواب چند قاشق مرباخوری عسل میل کنند.

• برای رفع کم اشتهایی مفید است و کلاً جریان خون را در بدن بهبود می‌بخشد. از این رو به رشد عضلات کمک می‌کند، پس برای بچه‌های کم اشتها و افراد ورزشکار بسیار مفید است.

• عسل گرفتگی مویرگ‌ها را باز می‌کند و برای عروق بسیار مفید است. پس سالمندان اگر هر روز شربت عسل و لیموی تازه بنوشند، عمر طولانی تری خواهند داشت.

• حتی موم عسل نیز خواص زیادی دارد و ماسک آن برای صورت، چین و چروک و فرورفتگی‌های پوست را می‌پوشاند و پوست را لطیف می‌کند.

بررسی مقالات سال‌های 1984 تا 2001 نشان می‌دهد حداقل 25 تحقیق راجع به اثرات ضد زخم عسل انجام شده که نتایج آنها مثبت بوده است. عسل به عنوان التیام دهنده زخم و نگهدارنده پوست مورد تأیید قرار گرفته است. همچنین 40 مورد دیگر نشان داده، عسل دارای اثرات ضد خونریزی با موفقیت 88 درصد بوده که این عمل به همراه اثرات ضد میکروب نیز بوده است.